تبليغاتX
روزمرگی

روزمرگی

عشق را گفتم به دست آرم عنان اختیار - تا عنان آمد به دستم، اختیار از دست رفت

 

میفرمایند : مخلصیم . .

در دلمان میفرماییم : ما بیشتر  Mokh  Less  ایم . . .

 


 آست نوشت ۱: همساده مون اومده میگه : آقای آستی من از همسر صیغه ایم باردار شدم. شما بیا شهادت بده. گفتم : ببخشید به چی شهادت بدم ؟ گفت : اینکه من بار !! دارم. گفتم : ببخشید من تا محل بار و نحوه بارگیری رو نبینم که نمیتونم شهادت بدم.

آست نوشت ۲ : ما همدونی ها یه ضرب المثل داریم که با لهجه . . . . همدانی به این صورت گفته میشه :  تو این دنیاه ِ یه خوبی میمانه یه بــِــدی ! حالا به نِظِرت بــِــدی بــِـــهتِره یا خوبی ؟

نشنیدم . . . کدومش ؟

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388ساعت 17:33  توسط آسِت  | 

 

عاقل هر آنچه را که میداند نمیگوید، اما هر آنچه را که میگوید، قطعآ میداند . . .

آقامون : "ارسطو"


به نظرم داشتن علم بسیار بهتر از داشتن ثروت است ولی نداشتن ثروت به مراتب بدتر از نداشتن علم است . . .

آقاتون : "آست"

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388ساعت 11:53  توسط آسِت  | 

چنين حکايت کنند که در روزگاران قديم نره خری با ماچه خری (ماچه : ماده، مقابل نر. بیشتر به سگ یا خر اطلاق میگردد)  نرد عشق می باخت و داستان دلدادگی آنها نُقل محافل بود. نره خر در انديشه بود که زوجه ای مرغوب اختيار کند. سر انجام مادر خويش را مجبورکرد که به خواستگاری ماچه خر همسايه برود. مادر که پاردُمش (پاردُم : تسمه ای که در عقب زین یا پالان خر میدوزند و زیر دُم ِ حیوان میافتد)از گردش روزگارساييده شده بود به اوگفت : الاغ جان ، برای ازدواج بايد مغز خر و دل شير داشت،می دانم که اولی را داری ولی از داشتن دومی بيم دارم. نره خر که از عطر يونجه زار و بوی دلدار سرمست بود، پاسخ داد : مادرجان به خود بيم راه مده ، هرچه خواهی از مرحوم پدر به ارث برده ام، ديگر نگران چه هستی ، اکنون آنچه می توانی در حق اين خرترين انجام بده که يار چشم انتظار است و رقيب بسيار..
سرانجام مادر با اکراه به خواستگاری رفت و پس از چندی به ميمنت و مبارکی خطبه عقد جاری شد و زندگی سرشار از خريّت آنها آغاز گرديد و اينک ادامه ماجرا...

 

چون که شد صيغه عاقد جاری                    هر دو گشتند خر يک گاری
بعد آن وصلت خوب و خَرَکی                       هردو خوشحال وليکن اَلَکی
هر دو خرکيف ازين وصلت پاک                    روز وشب غلت زنان در دل خاک
نرّه خر بود پی ماچۀ خويش                        آخورش چال ، علف اندر پيش
ماچه خر با ادب و طنّازی                            داشت می داد خرک را بازی
بُرد سم های جلو را به فراز                        پوزه چرخاند به صد عشوه و ناز


گفت به به چه خر رعنايی                          مُردم از بی کَسی و تنهايی
يک طويله خری ای شوهر من                     تو کجا بوده ای ای دلبر من
بين خرها نبود عين تو خر                            آمدی نزد خودم بی سر خر
نه بود مادر تو در بر من                               نه بود خواهر تو سرخر من
چون جدا گشتی از آن جمع خران                 کور شد چشم همه ماچه خران
بعد ازين در چمن و سبزه و باغ                     نيست غير از من و تو هيچ الاغ


يونجه زاريست در اين دشت بغل                   ببر آنجا تو مرا ماه عسل
زود می پوش کنون پالون نو                          پُر بکن توبره از يونجه و جو
باز شد نيش خر از خوشحالی                      گفت به به چه قشنگ و عالی
عرعری کرد به آواز بلند                                هردو از فرط خريّت خرسند
ماچه خر بود پر از باد غرور                            که عجب نره خری کرده به تور
بعد ماه عسل و گشت و گذار                        نره خر گشت روان در پی کار
شغل او کارگر خرّاطی                                  گاه می رفت پی الواطی


نره خر چون خرش از پل رد شد                     با زن خويش شديداً بد شد
عرعر و جفتک او گشت فزون                         دل آن ماچه نگو، کاسۀ خون
ماچه خر گشت، بسی دل نگران                    چه کند با ستم نرّه خران
مادرش گفت کنون در خطری                         زود آور به سرش کره خری
ميخ خود گر تو نکوبی عقبی                         مگر از بيخ تو جانا عربی
ماچه خر حرف ننه باور کرد                             پالون تاپ لِسَش دربر کرد


دلبری کرد به صد مکر و فسون                        ماچه خر ليلی و شوهر مجنون
بعد چندی شکمش باد نمود                          از بد حادثه فرياد نمود
گشت آبستن و زاييد خری                             شد اضافه به جهان کره خری
نره خر ديد که افتاده به دام                            جفتک خويش بيافزود مدام
ماچه خر داد ز کف صبر و شکيب                      در طويله تک و تنها و غريب
يک طرف کره خری در آغوش                          بار يک نره خری هم بر دوش


گشت بيچاره، چو اين کاره نبود                        جز طلاق از خرنر چاره نبود
کرد افسارو طنابش پاره                                 شد جدا ماچه خر بيچاره
تازه فهميد که آزادی چيست                           درجهان خرمی و شادی چيست
ديگر او خر نشود بيهوده                                  تازه او گشته کمی آسوده
هرکه يک بار شود خر، کافيست                       بيش از آن احمقی و علافيست
مغز خر خورده هرآنکس که دوبار                       با خری باز نهد قول و قرار
گفتم اين قصه که خرهای جوان                        پند گيرند ز ما کهنه خران

پی نوشت : این متن طبق معمول از من نیست (اینش که کاملآ مشخص بود ) و از طریق ایمیل یکی از دوستان به دستم رسید.

آخر نوشت آسِت : خر که مُکرّر نمیشه - خر دیگه، خر تَر نمیشه !!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388ساعت 15:45  توسط آسِت  | 

 

وزارت کشور طی اطلاعیه ای اعلام کرد با توجه به نام گذاری سال ۸۸ به نام سال "اصلاح الگوی مصرف"، و نیز برای جلو گیری از اسراف در مصرف کاغذ های رای، برگه های رای مربوط به انتخابات ریاست جمهوری ۴ سال پیش برای انتخابات ریاست جمهوری امسال نیز شمارش میشوند . .

پی نوشت : هر کی ام ناراحته میتونه یه قدم بره جلو . . . فقط اگه رفت تو بغل رییس جمهور تقصیر خودشه !!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 14:20  توسط آسِت  | 

9835785

 

تا حالا فیلماش و ندیده بودم. حتی کبری ۱۱ که این همه ازش تعریف میکردند.

و بیشاز هر چیز فقط. . . .

فقط و فقط شیفته شخصیتش بودم . . . شیفته مرامش . . . .  شیفته صحبت کردنش  . . . . شیفته فروتنی و صداقتش . . . . .

پیمان ابدی، بدلکار حرفه ای ایرانی، طی یک سانحه در صحنه فیلم برداری جان به جان آفرین تسلیم کرد.

مصاحبه عید امسالش که دیروز از شبکه خبر پخش میشد این بغض لعنتی رو شکست . .

خدایش بیامرزاد . . .

تصاویر . . .

عکسای تشییع پیکر پیمان ابدی

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم اردیبهشت 1388ساعت 13:38  توسط آسِت  | 

اینجا  رو خوندید ؟؟

خدا آدم و گیر !! همچین آدمایی نندازه .  .

کدوم آدما ؟؟ خب همین آدما که . . . .

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 22:30  توسط آسِت  | 

 

دیدید اکثر ما ایرانی ها چقد ازینکه در نظر دیگران خودمون و همه کاره!، مورد توجه دیگران!، همه فن حریف! نشون بدیم احساس شعف میکنیم.

صحنه های تصادف و دیدید ؟ هر کی یه نظر میده و اصرار هم میکنه که حرفش درسته .

دعوا های خانوادگی ! تو یه جمع وقتی که ازت در مورد شخص خاصی سوال میکنن ! اصلآ ازینکه نشون بدیم به اخلاق و رفتار های سوء دیگران واقفیم بیشتر لذت میبریم تا اینکه بخوایم ذکر خوبی های کسی و بگیم. اصولآ من تا الان فقط ذکر منائب و شخصیت های مذهبی رو شنیدم و لا غیر . . .

فلانی(۱) این دختره رو میشناسی ؟

- این ؟  بَـــــــــــــــــــــــهـ . لــ . . ه . .  اینو که من خودم ده بار . . . . .

بهمانی(۱) آقای فلانی رو میشناسی ؟

- آقای فلانی ؟ بَه ! اون که بچگیاش زیرخـــــ. .  .

خانوم فلانی (۱)آقای بهمانی رو میشناسی ؟

- آقای بهمانی ؟ بَــه! چجورم. یه زمان خواستگار من بود. پاشنه در و از جا درآورده بود . . .

خانوم بهمانی (۱)آقای فلانی رو میشناسی ؟

ـ آقای بهمانی ؟ آره بابا ! هر بار منو میبینه سر تا پام و برانداز میکنه . . ایکپیری . . .

بعدشم وقتی دقیق میشی میبینی فلانی شماره ۱ یه بار از یکی از دوستای مشترک زمان بچگیش شنیده بوده که این دختره نامزد داره. اینم چون دیده طرف جنس خوبیه تو دلش کله قند آب شده گفته تورش کنم واسه خودم . دختره اَن محلش کرده . تیرش به سنگ خورده حالا هم . . .

میبینی آقای بهمانی شماره ۱ یه بار تو یه مهمونی با این آقای فلانی نشسته بودن بعد این فلانی به شوخی برگشته به یکی دیگه از دوستاش که باهاش شوخی دارن گفته بابا تو که ما رو نمو. . . . . ! بعد این بهمانی خیال کرده چه آتو باحالی گیر آورده . . .

میبینی  خانوم فلانی شماره ۱ بچگی هاش دوس داشته با این آقای بهمانی . . .  ولی این آقاهه محل نمیزاشته حالا که بزرگ شدن و این خانومه به برکت شایسته سالاری آدم شده میگه آره اون خواستگار من بود ایکپیری. چقدم میخواست منو بگیره. دَکِش کردم . . .

میبینی خانوم بهمانی شماره ۱ یه بار آقای فلانی رو تو راه پله دیده و این آقاهه برای اینکه یه وقت اساعه ادبی به همسایه شون نشده باشه سلامی داده در حالی که داشته موزاییک های کف راه پله رو نگاه میکرده حالا این خانوم بهمانی خیالات برش داشته.

و در آخر بیشتر از همه میبینیم که اکثرآ کسانی که دارای نوعی عقده های فروخفته حقارت در بین ماها هستند فقط دارای همیچن برداشت هایی هستند.

البته این جهان شمول نیست و مثل همه چیز های دیگه استثنا هم داره . . .

من در مواجه با این جور آدما تا اونجا که بتونم مماشات نمیکنم. اگه دوستی ادعای داشتن رابطه با دختری رو داشته باشه طوری میزارم تو کاسه اش که دیگه سری بعد هوس خالی بندی در حضور من به سرش نزنه. یا اگه زنی بخاطر داشتن خواستگاران زیاد در دوران جوونی اش بخواد پُز بده همچین . . .. . .  به حالش که بغض کنه و . . . .

دیروز از شرکت رسیدم خونه داشتم لباس در می آوردم دیدم زنگ خونه رو زدن. ازونجا که هنوز  داشتم راه میرفتم آیفن رو برداشتم. یه صدای نکره ازون ور گفت : واحد . . .؟   - بفرمایید.

از ۱۱۰ اومدیم تشریف بیارید پایین.

یا قمر بنی هاشوم . . . .  !!

آقا منو میگی. شیکمم یهو یه زوزه کشید و  احساس کردم کلاچم یه سره شد و  دچار اسهال شدم. سریع پریدم هر چی بود رو جمع کردم. الات و ادوات جرم و پاکسازی کردم همه رو ریختم تو یه چمدون و با این کمر بیل خورده ام یه یا علی محکم گفتیم و زرتی پرتش کردیم بالای کمد و . . .

رفتیم دم در. ( یعنی اگه فیلم آهسته این عملیات و نیگاه میکردی تازه متوجه میشدی من چطور ظرف ۷۵ ثانیه خونه رو مرتب کردم ).

رفتم دم در میبینم ماشین پلیس واستاده و چند تا از زنای همساده هم چادر به سر و قسمتی هم خیس لای دندون واستادن.

یه سلامن الکیم غلیظی گفتم و ادامه دادم در خدمتم.

زنه همساده گفت  آقای پلیس ایشون همسایه روبروییشونه ! فهمیدم در مورد همون همساده های معروفمونه ! !

افسره گفت : شما همسایه روبرویی اینایی ؟ گفتم کیا ؟ گفت: همین ساکنین واحد. . .  که همه همسایه ها رو اذیت میکنن دیگه ؟

گفتم : { با اجازه پدر و مادرم و سایر بزگترا }  بعـ . ـعـ . ـعـ . ـعـ . ــله !

گفت : خب چی دیدی؟ گفتم ببخشید : چیو چی دیدیم ؟

گفت منظورم همین مزاحمت ها و رفت و آمد های مشکوکشونه دیگه !

گفتم والله من صبح میرم سر کار شبم میام. آزار و اذیتی ازینا ندیدم. در مورد رفت و آمد های مشکوکشون هم تا زمانی که مخل آسایش من نباشه نه دقت میکنم و نه به من ارتباطی داره و نه چیزی بخاطر دارم ( حالا شیطونه میگفت تمام آمارشون و که از تو چشمی در میبینم بریزم رو دایره ها. آخ که چقد دوست داشتم تو اون شرایط خودم و مهم جلوه بدم ).

که یه دفه دیدم زن همساده مون همچی خیز برداشت طرف من که اگه جا خالی نداده بودم نصف صورتم تو مشتش بود.

که : آهای چِطور فلان شده ! اینا این همه اذیت میکنن. اون وقت تو میگی اذیت ندارن !! اصلآ تو خودتم حتمآ با اینایی که ازشون طرفداری میکنی و . . حاج آقا پلیس اَصَنّدِ ش ایشون خودشم مجردند !! ایراد دارند . . .(ببخشید شما از کجا متوجه ایراد ما شدی !!)

آرومش کردم و گفتم خانوم {محترم}! من که گفتم، من، منظورم شخص بنده است که آزار و اذیتی ازینا ندیدم. شاید شما دیدید و مطمئنن هم دیدید و گرنه گروه ضد شورش پلیس رو که اینجا دعوت نمیکردید !! ها !! در ضمن بعد از تذکری که بنده شخصآ بهشون دادم دیگه سرو صداشون و نشنیدم و آزاری متوجه من نشده. عصرا هم که صدای در خونه منو میشنوند معمولآ صدای موزیکشون و کم میکنند. حالا چی ؟ دوست داری چون پلیس دعوت کردی دم خونه بیام بگم آره خرابند و خیلی الّن و بلّن ؟؟

. . . . .

پلیس رو کشیدم کنار و با لحنی که مخصوص نرم کردن این جماعته گفتم : سرکار ! {قربون اون لباس چرکت برم که میشه روش یادگاری نوشت} من واقعآ ازین بندگان خدا آزاری ندیدم ولی مجردند. حالا به من ارتباطی نداره مجردن ! متاهلند ! اگه مجردن اون مرده کی بود اومده خونشون ! اگه مجردن اون مهمون کی بود ساعت ۲ شب از خونه شون رفت ! درست مثل خودم که تا وقتی خودم و مهمونام مزاحمتی متوجه دیگران نکنم کسی حق تجسس در امور خصوصی منو نداره ! درسته ؟   - آقا پولیسه : بله مهندس. متین میفرماییند!!

پلیسه هم که کاملآ نرم حرفای من شده بود رفت بالا منبر و گفت بله مهندس شما درست میگی . . . واقعآ حق با شماست . . . مردم ما  . . . .  البته من خودمم . . . . .  میدونی البته جامعه ما بد جور . . . . منم با شما موافقم. . . . .  ولی این لباس، دست و . . . . حالا واقعآ مجردی ؟ . . . . . آره و اینا (چشمک). . . . خب . . . . . دیگه چه خبر !! . . . . . . خب مهندس  . .  اِ اِ اِ . . . . . آره میدونم . . . . .

. . . . . .

من : بله قربان . . حالا دیگه اگه اجازه بدی منم برم بالا دیگه. {الان دو ساعت و نیمه دارم فک میزنم} غذام رو گازه ! نصفه شبم شد دیگه این چراغ گردون ماشین شما هم نمیزراه ملت بخوابن .

خواهش میکنم بفرمایید.

و اینچنین شد که ما فرمودیم، فرمودنی . . .

پی نوشت : بهتر است دهانت را ببندی و احمق بنظر برسی ، تا اینکه بازش کنی و همه بفهمند که واقعاً احمقی !!

پا ورقی : خودکشی بخاطر هنر پیشه سریال جومونگ !!

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 14:10  توسط آسِت  | 

توی آذربایجان غربی به بانوان "خوش حجاب" کارت خوش حجابی اعطا شده و بدین وسیله امتیازاتی رو فقط به دارندگان کارت خوش حجابی اِعطا میکنند !! 

لینک مطلب

بدینوسیله ما گروهی از مردان نیز اگرچه ساکن این استان خوش حجاب پرور !! نیستیم ولی بالاخره : خدا گر ز حکمت بگیرد خوشی، ز رحمت دهد یک خوش ِ دیگری.  و لذا اگر چه دارای چیزهای ِخوش نیستیم ولی دارای بسیار چیز های خوش خوشان ِ!! دیگه هستیم و خواهان دریافت کارت و نیز امتیازات ویژه هستیم که توجه شما را به چند مورد جلب میکنم.

لازم به ذکر است پس از تظاهران میلیونی مردان، سایر شهروندان اعم از زن و مرد و پیر و جوان خواستار دریافت نوعی کارت ِ خوش . . . . شدند.

اهالی قزوین خواستار اعطای کارت "خوش کان" به ساکنین شهر های دیگر شدند تا در مواقع لزوم نسبت به ارائه آن اقدام کنند تا هم سِلِکشِن راحت تر انجام پذیرد و هم این نوع افراد در مقایسه با افرادی که از کان ِ خوش بی بهره اند دارای امتیازات ویژه باشند.

ضمنآ خبر میرسد اهالی محترم عرب خطه جنوب نیز در اقدامی خود جوش و هماهنگ خواستار اعطای کارت " خوش مامله" به کسانی شدند که دارای مامله ای خوش هستند تا با ارائه آن به نهاد های ذیربط بتوانند از تسهیلاتی که برای ایشان به همراه مامله شان در نظر گرفته شده است استفاده کنند.

در همین راستا گروهی از مامان !! های پایتخت نیز در راهپیمایی چند هزار نفری خواستار دریافت کارت "خوش گِل" شدند تا از مزایای ویژه ء این کارت هنگام اُتو زدن استفاده کنند.

شنیده ها حاکی از آن است که گروهی از بانوان که از زیبایی های خدادادی ِ چهره، کم بهره یا بی بهره اند در جلوی درب استانداری ها اجتماع کرده و ضمن سر دادن ِ شعار : ما برون را ننگریم و قال را - ما درون را بنگریم و حال را، خوستار دریافت کارت "خوش تو" شدند.

ضمنآ گروهی از دُخی مُخی ها نیز که به صورت صلواتی به امر خطیر پا دادن در کوچه و خیابان مشغولند برای حفظ شئونات خویش طی طوماری خواستار دریافت کارت "خوش را" شدند. لازم به ذکر است این کارت ابتدا با نام "خوش پا" به زیر چاپ رفت ولی چون دارای معنی ذوالوجهین بود به "خوش را" تغییر پیدا کرد.

در همین راستا گروهی از مردان در اجتماعی عظیم با گره کردن مشت های خود ضمن سر دادن شعار:  میجنگیم، میمیریم، خوش چسب نمی پذیریم، خواستار چاپ نوعی کارت با عنوان "خوش چسب" برای دخی مخی هایی شدند که وقتی به یکی میچسبن دیگه ول نمیکنند. معاون صدور کارت استانداری به شرطی با این درخواست موافقت کرد که این نوع ِ مخصوص از کارت حتمآ بروی سینه افرادی الصاق گردد که قبلآ با حفظ موازین شرعی و قانونی کارت "خوش ممه" را دریافت کرده باشند. تا الصاق این نوع کارت دارای هشدار دهندگی کافی برای سایرین باشد. نوعی دیگری ازین کارت تحت عنوان "خوش وَبال" موجود میباشد که در مقایسه با کارت خوش چسب دارای هشدار دهندگی کمترمیباشد.

نوع دیگری از این کارت ها با نام "خوش عشوه" برای بانوانی در نظر گرفته شده است که کلیه اعمال و حرکات خود را همراه با نوعی عشوه های شتری انجام میدند. لازم به یادآوریست که نباید این کارت را با کارت دیگری به نام "خوش پشگل" که به نوعی گوسفند استرالیایی تعلق دارد اشتباه گرفت.

گروهی از مردان نیز طی امضای طوماری و با پوشیدن کفن و تظاهرات در سطح خیابان ها خواستار اعطای کارتی تحت عنوان "خوش کُن" شدند. این اقدام آقایان با سوتها و تشویق های مداوم و گرم بانوانی که در کنار خیابان نظاره گر این صحنه بودند همراه شد. بدیهی ست این نوع کارت کاملآ با کارت "خشک کُن" که در سرویس های بهداشتی عمومی نصب شده است تفاوت دارد ضمنآ گزارش ها حاکی از آن است که عده قلیلی که مبتلا به نوعی مازوخیست خود آزاری هستند و همه شونم از قضا عُمّال بیگانه اند، خواهان داشتن روابط با کسانی هستند که دارای کارت "خشک کُن" میباشند.

لازم به ذکر است هنوز ابهام در مورد نوعی از کارت تحت عنوان "خشک" که دارای چاپ وِرنی با حاشیه تور دوزی شده و نیز در رنگهای قرمز، زرد پر رنگ و نارنجی تیره با سلفون رنگی چاپ شده است وجود دارد. اوائل گروهی از مردان چاپ این نوع کارت را به خود ارتباط میدادند ولی با گذشت زمان و از آنجا که این نوع کارت صرفآ نزد دله داف هایی با صغر سن رویت شده، نتیجه گیری میشود که این نوع کارت صرفآ اختصاص به رده سنی خاصی از دخی مخی ها دارد.

بعد از اخبار فوق نیاز به یادآوریست که هم اکنون انواع این کارت ها با مارک های چینی تحت عنوان: خوش ده، خوش دست، خوش همه، خوش ممه، خوش لا، خوش دولا، خوش سه لا، خوش بلا، خوش کار، خوش بار، خوش خور، خوش خوشان، خوش لب، خوش تب، خوش لاس، خوش تاس، خوش تاب،خوش خواب، خوش رختخواب،خوش بالش، خوش مالش، خوش باک، خوش ساک، خوش گوشت و . . . . . در بازار موجود میباشد ولی طبق نظریه واحد اعتبار سنجی از درجه اعتبار ساقط هستند.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت 14:50  توسط آسِت  |